Δευτέρα, 3 Ιουνίου 2013

Η γειτονιά των ονείρων



Στα 1922 η Πανανή, η ηρωίδα της Ρούλας Σαμαϊλίδου αγκαλιά με το γιο της, το Μανώλη, καταφέρνει να διασωθούν την τελευταία στιγμή από τη σφαγή και τον όλεθρο καθώς την επόμενη ημέρα το χωριό τους, το Ρεϊζντερέ, θα παραδωθεί στην καταστροφή.
Η Πανανή θα βρεθεί από το Ρεϊζντερέ στη Λήμνο.Εκεί θα κατοικήσει στην γειτονιά των ονείρων.Στη γειτονιά που Λημνιοί και πρόσφυγες συνυπάρχουν κι ονειρεύονται...Προσφυγιά, πόνος, φτώχεια, αγώνας για επιβίωση κι όνειρα, πολλά όνειρα για ένα καλύτερο μέλλον.Η Πανανή θα δουλέψει σκληρά για να μεγαλώσει το γιο της το Μανώλη και να το σπουδάσει.Ο Μανώλης θα γίνει δάσκαλος και θα διοριστεί σε ένα χωριό της Λήμνου.Αρχές της δεκαετίας του '50 ο Μανώλης θα επιστρέψει πίσω στο Ρεϊζντερέ καθοδηγούμενος από την Πανανή.Ο Μανώλης κάτι ψάχνει. Αν θα το βρει, θα εξαρτηθεί από τον Τούρκο Σελίμ Σελίμογλου τον καινούργιο ιδιοκτήτη του σπιτιού τους γιατί αυτός κρατά το κλειδί της ιστορίας.
Το μυθιστόρημα της Ρούλας Σαμαϊλίδου «Η γειτονιά των ονείρων», εκδόσεις «Μιχάλη Σιδέρη» πραγματεύεται μια οικογενειακή ιστορία.
Η συγγραφέας με αφετηρία ένα πραγματικό γεγονός δημιούργησε ένα συγκλονιστικό  μυθιστόρημα, την "Γειτονιά των Ονείρων"με αναφορές στη μικρασιατική καταστροφή,την κατοχή και τη μεταπολεμική Ελλάδα.
Η Ρούλα Σαμουηλίδου είναι μια σπουδαία συγγραφέας.Με εφόδιο της ακαδημαικές της σπουδές γνωρίζει άριστα τα μυστικά της δημιουργικής γραφής.Οι προτάσεις της μεθοδικά κι αρμονικά ξετυλίγουν και σκηνοθετούν την ιστορία της.Μια ιστορία που όπως έλεγε κι ο ιταλός συγγραφέας Λουίτζι Πιραντέλο μόνο η ζωή ξέρει να πραγματεύεται και να σκηνοθετεί.
Την ιστορία την αφηγούνται οι ίδιοι οι πρωταγωνιστές της γειτονιάς των ονείρων.Ο αναγνώστης ταυτίζεται μαζί τους, συμπάσχει μέχρι να οδηγηθεί στην κάθαρση.
Χαρμολύπη το συναίσθημα. Κινηματογραφικές οι σκηνές.Δράση. Οι εναλλαγές πολλές.Οι ήρωες και οι αντιήρωες της ιστορίας συγκλονιστικοί.
Η συγγραφέας Ρούλα Σαμαϊλίδου με ευγένεια ψυχής κι αγάπη πραγματεύεται όχι μόνο τους ήρωες της αλλά  και τους αντιήρωες της ιστορίας, τα σκοτεινά  πρόσωπα κι αυτά με αγάπη τα αγκαλιάζει και τα δικαιολογεί.
Ο αναγνώστης διαβάζοντας το μυθιστόρημα ακόμα κι αν τύχει να γνωρίζει την ιστορία και την εξέλιξη της δεν θέλει να τελειώσει.Τόσο συναρπαστική είναι η αφήγηση,τα πρόσωπα, οι χαρακτήρες,τα δρώμενα.
Η συγγραφέας γράφει: « Η γειτονία των ονείρων μας έβλεπε μόνο σαν σουρούπωνε και μας μάζευαν οι μανάδες μας να φάμε το βραδινό μας, αν υπήρχε.Αλλιώς ψωμί με λίγη ζάχαρη από πάνω ήταν αρκετό.Τα πενιχρά αυτά γεύματα της παιδικής μας ηλικίας δεν κατάφερναν να καταλαγιάσουν την πείνα μας, αλλά την ξεχνούσαμε, ανυπόμονοι να βγούμε πάλι στο παιχνίδι στον δρόμο...
Εκείνες, σαν τέλειωναν τις δουλειές, έβγαιναν στα κατώφλια με σκαμνιά ή ψάθινες καρέκλες, με ένα κέντημα ή με ένα πλεκτό στο χέρι... ».
Αυτή είναι η γειτονιά της Ρούλας,μια μεταπολεμική γειτονιά όπου οι άνθρωποι συντρόφευαν κι ονειρεύονταν.
Λάτρεψα τη «  γειτονιά των ονείρων» που τώρα πια έγινε το αγαπημένο μου μυθιστόρημα.
Ευαγγελία Χ.Λιάπη



Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου