Τρίτη, 3 Ιανουαρίου 2017

Η Λήμνος και τα κατσίκια της γριάς






Μια φορά κι ενα καιρό ήταν μια γρια που είχε κάποιες κατσίκες.Οι κατσίκες της συχνά ξέφευγαν κι έμπαιναν στο αμπέλι ενός νοικοκύρη.Ο ιδιοκτήτης του αμπελιού συχνά παραπονιόταν στη γριά για τις ζημιές που του έκαναν οι κατσίκες της.
Η γριά όμως δεν τον πίστευε και ζητούσε μαρτυρίες.Να πιάσει ο νοικοκύρης τις κατσίκες ήταν δύσκολο.
Μια μέρα όμως στο χαμπλά, στο κέρατο μιας κατσίκας της γριάς μπλέχτηκε ένα κληματόφυλλο.Τότε η γριά αναγκάστηκε και πίστεψε το νοικοκύρη.Θυμωμένη όπως ήταν, καταράστηκε να γίνει θάλασσα και να χωρήσει τα κατσίκια της απ’ το αμπέλι.Έτσι κι έγινε θάλασσα.
Το αμπέλι έμεινε στη Λήμνο και τα κατσίκια της γριας στην Ίμβρο.Οι Μύθονες με τα βυθισμένα σπίτια λέγεται πως μαρτυρούν το περιστατικό.[1]
Ευαγγελία Χ.Λιάπη



[1] Την ιστορία αυτή αφηγήθηκαν στα 1938 οι κάτοικοι της Φυσίνης στο Γεώργιο Μέγα ερμηνεύοντας του  το διαχωρισμό της Λήμνου και της Ίμβρου.